.

 Zgromadzenie

 Sióstr 

 Pasjonistek

Płock - Dom Macierzysty


Nowości na stronie: 

Dzieci z płockiej 17 w szpitalnej kaplicy

W kończącym się już roku szkolnym 2011/2012, w czasie spotkań formacyjnych dzieci zrzeszonych w Papieskim Dziele Misyjnym Dzieci (PDMD) przewodnikiem był błogosławiony Jan Paweł II, w którego słowa wsłuchiwaliśmy się podczas środowych spotkań, by budować ideę MOST-u braterstwa misyjnego.   

Jan Paweł II zawsze podkreślał, że ważne jest, by dotrzeć do każdego człowieka.

Szczególnie chorego. Ważne – mówił – żeby papież był tam, skąd ludzie nie zawsze do papieża mogą dotrzeć. Chciał, żeby oni widzieli i czuli jego wsparcie. Dlatego w czasie swych podróży po różnych krajach świata zawsze znajdował czas na spotkania

z dziećmi, młodzieżą  i dorosłymi przebywającymi w szpitalach, domach opieki, domach ulgi w cierpieniu.  

Za wzorem naszego polskiego błogosławionego, dziewczynki z kl. VI „b”,            ze Szkoły Podstawowej nr 17 w Płocku, wraz z s. Ancillą – animatorką Szkolnego Ogniska Misyjno- Charytatywnego, w dniu 8 czerwca odwiedziły Szpital na Winiarach, by modlić się w wraz  z chorymi i pracownikami placówki.  

Włączając się w liturgię Mszy Świętej poprzez czytanie Słowa Bożego i śpiew, prosiliśmy Dobrego Boga o wsparcie i błogosławieństwo dla wszystkich przebywających w szpitalu, szczególnie za chore dzieci, ich bliskich i cały personel szpitalny.  

Następnie poprzez rozważanie kolejnych stacji Drogi Krzyżowej wpatrywaliśmy się w najdoskonalszy wzór znoszenia cierpienia – Jezusa Chrystusa, który jako pierwszy niósł krzyż z miłości dla nas. I tylko On jest w stanie pomóc w dźwiganiu krzyża największej nawet choroby, jeśli Jemu zaufamy . 

Formacja misyjna to formacja chrześcijańska. Nie może zatem zabraknąć tego,  co jest istotne dla życia chrześcijańskiego – trwania na modlitwie we wspólnocie Kościoła – szczególnie Kościoła cierpiącego. Dzieci dzięki temu uczą się, że są częścią wspólnoty nazywanej Rodziną Dzieci Bożych, w której każdy człowiek niezależnie od koloru skóry, pochodzenia, języka, czy stanu zdrowia jest umiłowanym przez Boga dzieckiem, którego należy szanować, za niego i z nim się modlić, wspierać w trudnościach, dla którego warto być promykiem radości, który może przynieść ulgę w cierpieniu i iskrę nadziei na lepsze jutro. 

W roku szkolnym 2012/13 systematycznie, raz w miesiącu w piątkowe popołudnie odwiedzamy szpitalną kaplicę kontynuując rozpoczęte dzieło i niosąc szczególnie pacjentom szpitala dziecięce wsparcie modlitewne.