.

 Zgromadzenie

 Sióstr 

 Pasjonistek

Płock - Dom Macierzysty


Nowości na stronie:

O nas

Charyzmat Zgromadzenia


      Zgromadzenie Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa – w skrócie: Zgromadzenie Sióstr Pasjonistek, oparte jest na III Regule Św. Franciszka Serafickiego.

Jest Zgromadzeniem na prawie papieskim, kontemplacyjno - czynnym, habitowym, założonym przez – Sługę Bożą – Matkę Józefę Hałacińską w 1918 r. w Płocku.  

      Charyzmatem Zgromadzenia, przekazanym przez Założycielkę, jest miłość do Chrystusa Ukrzyżowanego, wyrażająca się w kulcie Męki Pańskiej. Kult ten koncentruje się na kontemplacji Tajemnicy Odkupienia: męki, śmierci

i uwielbienia Chrystusa.  

      Wezwane jako Pasjonistki, podejmujemy charyzmat Matki Założycielki i włączamy się w misję zbawczą Kościoła. Dążąc do doskonałego zjednoczenia z Bogiem, upodobniamy się do Chrystusa cierpiącego przez branie krzyża na każdy dzień w duchu wynagrodzenia Bogu za zniewagi, jakie doznaje od grzeszników.  

    Miłość do Chrystusa przynagla nas do służenia naszym bliźnim przez apostolstwo: modlitwy, cierpienia, ofiary i działalności zewnętrznej. 

Duchowość Zgromadzenia


      W oparciu o charyzmat, jakim Bóg obdarzył Matkę Józefę Hałacińską ukształtowała

się duchowość Zgromadzenia Sióstr Pasjonistek.  

      Istota duchowości Zgromadzenia polega na współpracy z Chrystusem w Jego zbawczej misji zgodnie ze słowami św. Pawła: „Teraz raduję się

w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół” (Kol 1, 24).

Dlatego troska o zbawienie wszystkich ludzi

w sposób szczególny przenika życie każdej Siostry Pasjonistki.  

      Dopełniając cierpienia Chrystusa za Jego Kościół, siostry wynagradzają Bogu za grzechy własne i innych ludzi, wypraszają łaski miłosierdzia dla świata

i przyczyniają się w ten sposób do szerzenia Królestwa Bożego na ziemi.  

    Duchowość pasyjną streszcza hasło Zgromadzenia: „Miłość Ukrzyżowanego przynagla nas” (2 Kor 5,14), a ilustruje herb: narzędzia Męki Pańskiej – cierniowa korona, gwoździe, włócznia i gąbka na trzcinie.

    Przeżywanie treści duchowości pasyjnej przybiera różne formy:  

kontemplacja cierpiącego Chrystusa,  

współczucie cierpiącemu Chrystusowi,  

podziękowanie Chrystusowi za całe dzieło zbawienia,  

wynagrodzenie i zadośćuczynienie za grzechy świata,  

apostolstwo cierpienia i apostolstwo nabożeństwa Męki Pańskiej.  

      Zewnętrznym wyrazem duchowości pasyjnej jest codzienna Msza Święta, codzienne rozmyślanie Męki i Śmierci Chrystusa połączone z Drogą Krzyżową, codzienna bolesna część różańca, Koronka do Ran Chrystusowych i Godzina święta w każdy czwartek przed pierwszym piątkiem miesiąca od godziny 23.00 do 24.00. W Wielkim Poście również Gorzkie Żale i Godzinki o Męce Pańskiej. 


 Apostolstwo 

      Zgromadzenie powstało w trudnym okresie historycznym dla naszej Ojczyzny i Narodu.

Był to koniec I wojny światowej, która przyniosła zniszczenia materialne, a także zraniła głęboko ducha ludzkiego. Matka Założycielka zdawała sobie sprawę, że w tej skomplikowanej rzeczywistości powojennej lekarstwem dla umęczonego i sponiewieranego człowieka, zagrożonego duchowo może być tylko Miłość.

      Umiłowanie Chrystusa Ukrzyżowanego ukazywało Założycielce wartość i sens wszelkiego ludzkiego cierpienia, budziło zapał do dobrowolnego włączenia się w zbawcze dzieło przez: codzienne poznawanie i wczuwanie się w cierpienia Chrystusa, dziękczynienie za łaskę odkupienia, ekspiację za winy własne i innych, błaganie o miłosierdzie dla świata.

      W tym duchu Założycielka opracowała pierwsze konstytucje zgromadzenia, łącząc w nich umiejętnie ducha franciszkańskiego z pasyjnym. Zgodnie z wytyczonym przez siebie w Konstytucjach celem szczegółowym Zgromadzenia podjęło działalność:

·  opiekuńczo-wychowawczą nad sierotami, zaniedbanymi dziećmi w przedszkolach i szkołach,

·  pomaganie kapłanom w nauczaniu katechizmu,

·  prowadzenie kursów dla dziewcząt w różnych zawodach,

·  oraz działalność charytatywną: opiekowanie się starcami w przytułkach, pielęgnowanie chorych

w szpitalach oraz apostolstwo wiary i uczynków miłosierdzia chrześcijańskiego między ubogą ludnością.

      Pierwszą placówką przy zgromadzenia był Zakład Wychowawczy dla chłopców im. św. Józefa

w Płocku, przy ul. Teatralnej 1. Propozycję objęcia Zakładu otrzymała Założycielka przy pierwszym spotkaniu z Ordynariuszem Diecezji Płockiej Księdzem Biskupem Antonim Julianem Nowowiejskim we wrześniu 1919 r.

      Tak w chwili powstania, jak i w chwili obecnej, w myśl wskazań Założycielki Zgromadzenie starało się odpowiadać na aktualne potrzeby Kościoła i społeczeństwa, wiedząc, że Męka Jezusa Chrystusa jest zawsze skutecznym lekarstwem na wszystkie problemy, trudności i cierpienia.

      Siostry wypełniając Boże wezwanie do życia w Zgromadzeniu pasyjnym, poświęcają wszystkie swoje siły duchowe i fizyczne na modlitwę i działalność zewnętrzną:

·  nauczanie i wychowywanie dzieci i młodzieży w szkołach, przedszkolach, domach dziecka

i katechizacji parafialnej; pielęgnowanie chorych w szpitalach, w domach opieki dla dorosłych, domach dla dzieci specjalnej troski;

·  prowadzenie pracy charytatywnej, w zależności od potrzeb społeczeństwa.

      Działalność ta jest prowadzona w ogólnych zarysach przez cały czas istnienia Zgromadzenia,

nawet podczas wojny, z tym, że w okresie przedwojennym przeważała praca opiekuńczo-wychowawcza, nauczycielska i pielęgniarska, po wojnie zaś, na skutek zmienionej sytuacji politycznej, zaszła konieczność przesunięcia akcentu na pracę przy parafiach – praca katechetyczna i charytatywna (1949-1989).

      Obecnie Siostry Pasjonistki głównie pracują w parafiach jako kancelistki, zakrystianki oraz

w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych jako katechetki, a także w mniejszym wymiarze w szpitalach i domach opieki. Pasjonistki pełnią również funkcje w instytucjach Kościoła w Polsce. Pracują w Kurii Biskupiej w Płocku, w Niższym Seminarium Duchownym, w stacji opieki „Caritas”. Zgromadzenie prowadzi w domach własnych: przedszkole w Mucharzu k. Wadowic i dom dla starców im. M. Józefy Hałacińskiej w Strzemieszycach.

      Siostry Pasjonistki pracują na 20 placówkach w Polsce w 10 diecezjach oraz na 7 placówkach zagranicznych: w Kanadzie, w Niemczech, we Włoszech i na misjach: w Kamerunie (Afryka).